Nuance 36: Empower your future: financial planning for women

Jin legt uit waarom al die fiscale topvrouwen bij elkaar kwamen: “We begonnen technisch, naar aanleiding van een recent en belangrijk arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie over btw en transfer pricing. Dat zijn specifieke werelden en complexe vakgebieden die nu aan elkaar moeten denken, om hun klanten te kunnen helpen op beide vlakken want er komen meer en complexere regels bij kijken.” Marise: “Voor veel bedrijven is dit nieuwe transfer pricing- en btw-arrest belangrijk. Het betekent wellicht heroverweging van bestaande procedures en processen.”

Goed bezig
Het tweede deel was juist heel interactief en afwisselend, vindt Jin. “Daarmee lieten we zien dat vrouwen hier vaktechnisch en professioneel staan én, dankzij ons beroep, financieel onafhankelijk zijn. Samengevat: we zijn goed bezig. Ik merkte – en dat weet ik ook van andere evenementen met louter vrouwen – dat de sfeer zo open en anders is dan bij bijeenkomsten waar ook mannen zijn.” Is dat omdat vrouwen zich kwetsbaar durven opstellen en niet pochen ‘kijk mij nou’? “Ja!”.

Marise: “Ik ben – ahem – van de oude stempel. Ik ben nog algemeen opgeleid en begon als fiscalist ooit bij EY in een brede, nationale praktijk, voor het gehele spectrum voor klanten. Er zijn nog maar weinig generalisten. Tegenwoordig worden studenten gedwongen een keuze te maken voor een specifiek vakgebied binnen belastingen. Zulke middagen zijn relevant om al die fiscale aspecten bij elkaar te brengen en professionals erover te laten nadenken. We hebben zulke bijeenkomsten echt nodig.” Jin knikt: “Interesse in andere vakgebieden, in- en uitzoomen, dat hoort echt bij een goed adviseur zijn. Je neuzelt niet alleen in je eigen specialisatie maar zet ook alles in perspectief voor het grotere plaatje voor de CFO.” Het is dus belangrijk dat zowel de adviseur als de klant op hetzelfde niveau kunnen sparren.

Marise: “Klopt. We monitoren continu welke ontwikkelingen op (inter)nationaal fiscaal gebied een impact kunnen hebben op de business en of wetswijzigingen nopen tot aanpassing van bestaande procedures en processen. Bij internationaal opererende bedrijven raakt de fiscaliteit veelal aan iedere stap in het transactieproces, zoals bijvoorbeeld douaneheffingen en btw bij de im- en export van producten, waarbij vooral de handelstarieven nu een zeer actueel onderwerp zijn. De laatste jaren denkt de wereld na over ieders fair share in belastingen, ook in lagelonenlanden. Europa is daarin braver geworden, andere landen niet zozeer.” Jin: “Zo ook China en India. De wereld is er nog niet klaar voor en fair share werkt alleen als iedereen meedoet en elkaar respecteert. Ook daar draagt zo’n evenement aan bij; minder machogedrag over wie de grootste spierballen heeft.”

Recalcitrant
Jin knikt bevestigend: “Het gaat om wat jou authentiek maakt. Ik hoor steeds vaker huwelijkse voorwaarden voorbijkomen. Geen romantisch onderwerp, maar wel beter om tevoren te regelen. Ik zag dat bij mijn ouders. Mijn moeder gaf haar carrière op voor mijn vader toen ze naar het buitenland gingen. Uiteindelijk scheidden ze. Als een relatie niet meer in balans is – bijvoorbeeld door verschillende inkomens en parttime werken – moeten vrouwen zich realiseren dat de tijd die ze als moeder opgeven héél moeilijk is in te halen. Ik heb twee kinderen, ben partner bij Crowe. Ook ik heb moeite met mijn werk-leefbalans, vaker ‘nee’ zeggen en op tijd naar huis gaan.

Maar ik heb wel de mythe ontkracht dat moeder worden betekent dat je minder carrière kunt maken, zoals mannelijke partners soms zeggen. Kom je terug na je verlof, dan ben je juist heel efficiënt met je tijd! Vrouwen kunnen in werkelijkheid veel meer dan hoe ze zich positioneren dan mannen, die zichzelf beter kunnen promoten.” Jin verwijst naar haar oma’s: “Mijn ene oma, uitgehuwelijkt, met ingebonden Chinese voetjes, mocht niet naar avondschool van haar schoonmoeder. Opa overleed onverwacht toen ze 40 was en opeens voor vier kinderen moest zorgen. Dat heeft ze me zo vaak verteld toen ik klein was, dat ik wist: ‘dat ga ik me nooit laten gebeuren’. Mijn andere oma ging wél naar avondschool, werd accountant, wist veel over geld en investeren. Zij zei: ‘Had ik maar niet naar je opa geluisterd toen ik wilde investeren in onroerend goed. Trek je eigen plan’. Mijn vader zei wel eens – welgemeend en goedbedoeld: ‘Legt én carrière maken én een goede moeder zijn niet te veel druk op je?’. Maar ik ben recalcitrant. Nu zegt hij ook: ‘Hoe jij dat doet; de toekomst is aan de vrouwen want ze zijn sterker’.”