De kern?
Verhuur van woonruimte voor langer dan 30 nachten valt straks in beginsel onder de volledige huurbescherming van Boek 7 BW. De bekende uitzondering voor huur die "naar zijn aard van korte duur" is, wordt fors beperkt en geldt in de praktijk alleen nog voor feitelijke vakantieverhuur van maximaal 30 nachten.
Dat raakt een groot deel van de huidige praktijk:

• Short stay
• Expatverhuur
• Appartementen/hotels
• Huisvesting van arbeidsmigranten
• Internationale studenten

Wat betekent dit concreet?

• Verhuur boven de 30 nachten zal in veel gevallen alleen nog mogelijk zijn via een reguliere huurovereenkomst mét huurbescherming.
• Tijdelijke verhuur blijft slechts voor een beperkte groep mogelijk, waaronder gecertificeerde huisvesting voor arbeidsmigranten (Roemer-normen) en studenten.
• Werkgevers die woonruimte op het eigen bedrijfsperceel aanbieden, krijgen een nieuwe wettelijke opzeggingsgrond wanneer het dienstverband eindigt.
• Gemeenten krijgen eindelijk een duidelijke handhavingsnorm: niet langer een grijs gebied, maar een harde grens van 30 nachten.

Opvallend is bovendien dat het wetsvoorstel geen overgangsrecht kent. Nieuwe huurovereenkomsten die na inwerkingtreding worden gesloten, vallen direct onder de nieuwe regels.

Voor beleggers, verhuurders, vastgoedbeheerders, makelaars en werkgevers die woonruimte aanbieden, is dit hét moment om de gevolgen voor uw contracten en verhuurstrategie in kaart te brengen. Wachten tot de wet in werking treedt, kan betekenen dat u achter de feiten aanloopt.

Wilt u weten wat dit wetsvoorstel concreet betekent voor uw vastgoedportefeuille, lopende huurovereenkomsten of toekomstige verhuur? Neem dan gerust contact met mij op. Ik denk graag met u mee over de juridische gevolgen en hoe u uw positie tijdig kunt voorbereiden.